مِـهدی دابِـلیو ایکسِـــ

میدونی چی میشه که آدما به جایی میرسن که فقط حاضرن به شونه های خودشون تکیه کنن تنهایی رو بغل بگیرن و بترسن از هرکسی که این کنج امن و ازشون بگیره ؟! میدونی چی میشه که آدما از هر دست و نگاهی طولانی دور میشن فرار میکنن وقتی که با تموم وجودشون چیزی رو احساس کرده باشن فرقی نمیکنه اون احساس ، ازدست دادن یه عشق باشه یا یه ترسِ بزرگ و طولانی وقتی که باور کرده باشن هیچکس به اندازه ی شونه های تنهایی ، رفیق نیست . . .